Vandaag is de dag aangebroken dat alles dan echt voorbij is. Nou moet je alles meteen maar even relativeren, want dat valt in het niet bij de aardbevingen van de afgelopen dagen. Maar vanuit mijn standpunt is echt alles voorbij. De maand is weer voorbij, de week is voorbij, het weekend is voorbij, en nog veel belangrijker: de vakantie is voorbij.

Want ja, ik had deze week eindelijk vakantie. In het begin was ik ziek, maar gelukkig was dat vrijdagmiddag alweer over. En toen begon het Grote Genieten, met twee hoofdletters G. Maar zoals altijd met een vakantie gaat het altijd heel snel voorbij. Voor ik het wist was het woensdag, vrijdag en zelfs alweer zondag, wat betekent dat de vakantie alweer bijna voorbij is.

Eigenlijk vind ik vakanties helemaal niet zo leuk, zeker niet als ze zo snel elkaar opvolgen (7 weken maar, voor sommige scholen zelfs maar 6 weken). Je zit dan net een beetje in het ritme, bent gewend om vroeg op te staan, en alles wordt langzamerhand vanzelfsprekend. Tot die rotvakantie weer komt, die alles moet verpesten. Je bent weer uit het ritme, weet weer hoe het is om vrij te hebben en om uit te slapen. En als je dat net weer een beetje gewend bent, dan kan je weer naar school.

Volgens mij is het zelfs nog erger, en berust het allemaal op een complot. Een complot tegen de leerlingen, want nee, die mogen het natuurlijk niet te niet erg gaan vinden (niet erg betekent hetzelfde als leuk, maar school is onmogelijk leuk te vinden, vandaar niet erg). Let maar op, ooit zal Peter R. een ingelaste uitzending maken, waarin hij het complot bloot legt. Let maar op!

En ach, ik heb niet te zeuren. Want binnen 2 dagen zit ik toch weer in het ritme, en ben ik al lang weer vergeten hoe het was, in die goede oude tijd toen er nog vakantie was.

Ik denk dat je het nog niet eens wist, maar ik heb dus slotjes. Ik heb die krengen al zo’n twee jaar, in 2007 gekregen voor Sinterklaas (ja, op 5 december, dus weinig pepernoten gegeten). En daarvoor heb ik ook nog twee jaar een beugel gehad. Ik denk dat je je wel voor kan stellen hoe het er toen uit zag. Vorige maand kreeg ik, een dag voor ‘het tweejarig jubileum’ van mijn slotjes, te horen dat ze er uit mochten. Eerst de onderkant, en een maand later de bovenkant. Vandaag was het dan eindelijk zover, de onderkant mocht eraf!

Ik was een beetje gespannen, toen er eerder een slotje afgehaald werd deed dit best pijn. En daarbij komt dat mij ortho geen benul heeft van waar hij zijn hand op zet, en soms keihard op je kaak duwt om kracht te zetten. Geen pretje dus, en dat was er nog maar een. Goed, al mijn moed verzameld (nou ja, het is een beetje aangedikt dit verhaal), en ben toen naar ‘de stoel’ gegaan. De stoel in het midden van de behandelkamer. Ik werd nog zenuwwachtiger toen ik de assistent, die mij ging behandelen, hoorde zeggen ‘dit wordt dus mijn eerste keer’. Aan de andere kant was ik ook wel blij, want de ortho himself deed tenminste niks.

En toen, het tangetje kwam. En, knip knip knip. Niks, gewoon wat geknip. Geen pijn, ik voelde niks. Behalve een slotje wat zowat mijn keel in was geschoten. Maar voor de rest voelde ik niks. Ja, natuurlijk wel wat, maar dat was ik al gewend. Dus het viel hartstikke mee. Totdat de ortho kwam kijken, en vervolgens doodnormaal zei ‘Ja, en dan volgende maand even nog twee slotjes anders zetten, dan ben je over ongeveer 4 maanden klaar’. Ik was verbaasd en boos tegelijk. Ze gingen er toch volgende maand al uit? Waarom zei hij dat vorige keer? Mijn tanden zitten toch goed zo?

Na wat navraag bleek dat het echt waar was, en dat het op zijn minst 4 maanden ging duren. Met een beetje pech zelfs een half jaar nog, of meer. Terwijl  mijn tanden bovenin perfect staan. Recht, en netjes. En ik hoef echt geen Prodent-lach hoor, met zo’n flinstering. Als het maar een beetje normaal is. En dat er nog wat moet gebeuren is op zich nog prima, maar dan had hij niet moeten zeggen dat ze er volgende maand uit mochten. Ik had me er nu al helemaal op voorbereid, en was blij er vanaf te zijn. En dan ineens dit.

Zelf heb ik het idee dat hij gewoon extra geld wilt verdienen. Hij gaat stoppen, en gaat nu dus de patienten afbouwen. Waarschijnlijk stopt hij over een half jaartje ofzo, en houdt mij dan gewoon wat langer omdat er zo extra geld verdient gaat worden. Wat belachelijk is. Waarom ik dit denk? Omdat hij niet voor niets eerst zei dat ze er uit mochten. Dat gaat hij niet zeggen terwijl het nog niet af is. Ik was echt in staat om daar ter plekke te zeggen dat hij het er nu meteen maar uit moest halen, en dat hij me nooit meer zal zien. Dat is natuurlijk overdreven, maar toen wou ik dat nog doen ook. Ik heb inmiddels besloten dat ik voor het nieuwe schooljaar de slotjes eruit wil hebben. En het maakt dan niet uit of hij klaar is of niet, ze gaan er gewoon uit!

Wat zal jij doen, als dit jou werd vertelt? Ik ben daar wel benieuwd naar.